Nieopublikowane Wierszydło

„ Czym jest wiersz?”

Czym jest wiersz?

Pustą rymowanką?

Poetycką przeplatanką?

Grą słów. 

Niesionym przesłaniem?

Spełnionym zadaniem?

Uiszczeniem snów.

„Pożegnanie” 

Jeżeli zostanę,

 będę w Twoim życiu przeszkodą. Odchodzę więc,

zachowując Ciebie

 w mojej pamięci na zawsze. 

Zabieram ze sobą

tylko słodko-gorzkie wspomnienia

i cząstkę twojego serca. 

Zostawiam ci nasze piękne chwile

i całą moją duszę. 

Żegnaj najdroższa.

Nie płacz proszę

i nie tęsknij za mną.

Nie jesteś kobietą

na którą zasługuję.     

(Absolwent z 2005 r.Dariusz Łuszczyński)

„ Mój kamyk”

Rzuciłem kamień w ciecz wody.

Promieniem fali rzucony ci odpowie. 

Krzykiem bezradnym w życie zajrzałem. 

Od środka do kręgu.

Od początku do końca.

Krzykiem do ciszy.

Falą bez żagla, teraz płynę. 

DNA rysunek pokoleń droga, a na drodze ja,

 tylko zakręt wybieram. 

Wybór małymi zmarszczkami rusza jezioro pragnień.

Od wody poruszonej szybsza zwykła błahość.

Tupiąc nogą na swoim brzegu,

chcę wielkiej fali!

Dobry metr wzburzony niósł moją wolę.

Jezioro za duże,

Czy też ja za mały? 

Kąpać się jednak muszę.

Płynąć na bryzie falii pójść na stałe dno

 na wzburzonej krzywiźnie fali.

Gdy opadnę na dno lepiej wyleją wody.

Gdyby kamienia ujrzały malunek.

Zobaczymy lustro poniesionej wody.

(2009 autor zastrzegł anonimowość) 

  „Bez miłości”

Na nitce pająka zawisła

Kropla rosy

Promienie słońca łapczywie

Odbierają jej sens istnienia

Pewna jednego – że w południe

Wyparuje do nieba.

Ona – moje odbicie bez ciebie...

 „ bez tytułu”

Kiedy tracę wolę zwycięstwa

Sięgam po ciebie

Kiedy gubię się w deszczu

W twoich oczach odnajduję światło

Kiedy mój świat wiruje,

Ty naprawiasz go pocałunkiem

(Tomasz Staniak absolwent z 2003 r.)